dinsdag 29 maart 2011

29 maart 1972 (3)

Laten we gewoon eens aannemen dat er zoiets bestaat als instant reincarnatie. Een snelle wisseling van de wacht. Wie zou er dan voor mij plaats hebben gemaakt. Wikipedia gaf me over de 29e maart 1972 weinig uitsluitsel en ook andere bronnen lieten me eerlijk gezegd met lege handen achter. Totdat ik bladerend in een wielerboek van Frans van Schoonderwalt de volgende gegevens onder ogen kreeg :

Bevilacqua, Antonio Italie , 22 oktober 1918 te Sant' Angelo di Sante Maria de Sala -29 maart 1972.

Prof: 1940 - 1955. Onderwijzer van huis uit onderscheidde hij zich als achtervolger (twee wereldtitels) maar evenzeer als wegrenner (eerste in Parijs -Roubaix). In 1951 realiseerde hij over de vijf kilometer achtervolging de beste wereldtijd van 6.05.06. Een jaar eerder versloeg hij in de WK Finale in Rocourt Wim van Est. Hij overleed op 29 maart 1972 aan de gevolgen van een val tijdens een fietstocht.

Palmares:

1940 Valt uit in de Giro

1942 2e Milaan-San Remo

1943 1e NK achtervolging

1946 17e Giro dÍtalia (2 etappeoverwinningen)

1947 2e WK Achtervolging, Valt uit in de Giro (1 etappeoverwinning)

1948 3e WK Achtervolging, 33e Tour de France, Valt uit in Giro (1 etappeoverwinning)

1949 1e NK Achtervolging, 40e Giro d'Italia (1 etappeoverwinning), 2e Tropheo Baracchi

1950 1e NK op de weg, NK Achtervolging, WK Achtervoging. Tropheo Baracchi (met Forenzo Magni), Milaan -Vicenza, 29e Giro dÍtalia (1 etappeoverwinning), 2e Ronde van Lombardije,

1951 1e NK & WK Achtervolging, Parijs - Roubaix, Ronde van Veneto, 3e WK op de weg, 26e Giro d'Italia (2 etappeoverwinningen)

1952 1e Milaan -Vignola, 2e WK Achtervolging, 69e Giro d'Italia (2 etappeoverwinningen)

1953 1e Coppa Bernocchi, 3e WK Achtervolging,

Hoewel ik zelf dan wel nooit geen wedstrijden heb gereden, heb ik toch menig uurtje op de racefiets doorgebracht. Meerdere overeenkomsten lijken vooralsnog niet te traceren, maar vrede lijk ik er wel mee te hebben. Men denkt wel eens wat. Verder onderzoek volgt.

& ja in principe had hier best een fotootje bij gemogen maar op een of andere vage wijze trekt de berichtenbouwer dat niet - lazert alle woorden op een hoop en wenst me nog een prettige dag verder

29 maart 1972 (2)

Hieronder twee nummers uit het concert dat Chuck Berry op 29 maart 1972 gaf in het BBC Theatre te Londen - zoekt en gij kunt een geheel concert genieten.



29 maart 1972 (1)



vrijdag 25 maart 2011

een atila cadeau



mijn ouders kwamen uit Boedapest & namen mee - & nee dit is geen foto van mijn achtertuin

uit het knipselarchief - A. Moonen










vandaag in sepia - 25 maart 1801

De sterfdag van Georg Friedrich Philipp Freiherr von Hardenberg - beter bekend onder de naam : Novalis - dus laten we hem novalis noemen.

(Oberwiederstedt, 2 mei 1772 - Weißenfels, 25 maart 1801)

Novalis was de tweede van elf kinderen. In 1794 beëindigde hij zijn Rechtenstudie in Jena, Leipzig en Wittenberg met glans. In maart 1795 verloofde hij zich - zonder dat zijn ouders ervan wisten - met de twaalfjarige Sophie von Kühn. Na haar dood in 1797 ging hij in Freiberg weer studeren, onder andere chemie en wiskunde. Ook op zijn tweede verloving, in 1798 met Julie von Charpentier, volgde geen huwelijk. Na een maandenlange ziekte overleed hij in 1801 vroegtijdig. Hierdoor werd hij een legendarische figuur .




In zijn werk komen een aantal typisch romantische motieven terug: "Sehnsucht", melancholie, doodsverlangen, ... Ook het motief van de nacht speelde een grote rol in zijn poëzie (Hymnen an die Nacht, 1800). Het is de nacht die de sleutel biedt om de werkelijkheid te begrijpen en de ogen van de ziel opent. De blauwe bloem, die onder andere in Heinrich von Ofterdingen opduikt, is een motief dat voorgoed met Novalis verbonden blijft en waarin verschillende elementen samenkomen: droom, poëzie, liefde en het verlangen naar oneindigheid.

Novalis' oeuvre is vrij fragmentarisch. Een aantal teksten zijn samengebracht in het in 1798 verschenen Glaube und Liebe (voluit Glaube und Liebe oder der König und die Königin). In 1799 schreef hij in Die Christenheit oder Europa zijn visie op de geschiedenis van de Europese cultuur neer (in de stijl van François René de Chateaubriand). Die begint volgens hem bij de Middeleeuwen en bereikte een dieptepunt met de Franse Revolutie, waarna het weer beter gaat.

Van het eerder al vermelde Hymnen an die Nacht zijn twee versies bekend: de oorspronkelijke met vrije verzen en de versie in ritmisch prosa, zoals ze verschenen is in het tijdschrift "Athenäum" van de gebroeders Schlegel.

Novalis waagde zich ook aan een roman, Heinrich von Ofterdingen, die hij echter door zijn ziekte en zijn vroege dood niet heeft voltooid.

Novalis heeft een grote invloed uitgeoefend op het Europese symbolisme.

(bron : Wikipedia)

---

Hymnen an die Nacht 3

Sprüche. Spruchgedicht von Novalis

Einst da ich bittre Tränen vergoß, da in Schmerz aufgelöst meine Hoffnung zerrann, und ich einsam stand am dürren Hügel, der in engen, dunkeln Raum die Gestalt meines Lebens barg - einsam, wie noch kein Einsamer war, von unsäglicher Angst getrieben- kraftlos, nur ein Gedanken des Elends noch. - Wie ich da nach Hülfe umherschaute, vorwärts nicht konnte und rückwärts nicht, und am fliehenden, verlöschten Leben mit unendlicher Sehnsucht hing: - da kam aus blauen Fernen - von den Höhenmeiner alten Seligkeit ein Dämmerungsschauer - und mit einemMale riß das Band der Geburt - des Lichtes Fessel. Hin flohdie irdische Herrlichkeit und meine Trauer mit ihr - zusammenfloß die Wehmut in eine neue, unergründliche Welt -du Nachtbegeisterung, Schlummer des Himmels kamst über mich- die Gegend hob sich sacht empor; über der Gegend schwebte mein entbundner, neugeborner Geist. Zur Staubwolke wurde der Hügel- durch die Wolke sah ich die verklärten Züge der Geliebten. In ihren Augen ruhte die Ewigkeit - ich faßte ihre Hände, und die Tränen wurden ein funkelndes, unzerreißliches Band. Jahrtausende zogen abwärts in die Ferne, wie Ungewitter. An ihrem Halse weint ich dem neuen Leben entzückende Tränen.- Es war der erste, einzige Traum - und erst seitdem fühl ich ewigen, unwandelbaren Glauben an den Himmel der Nacht und sein Licht, die Geliebte.

dinsdag 22 maart 2011

uit het knipselarchief - Deelder



vandaag in sepia

op 22 maart 1832 overleed Johann Wolfgang von Goethe op de respectabelle leeftijd van 82.

een mooi moment om in gedachten weer eens af te reizen naar het voormalige Oost-Duitsland & het herbeleven van het Weimargevoel




geschreven portretten (8)

Een week is een week zei moeder - dus vandaag de laatste aflevering van de reeks.

Een laatste briefwisseling :

2e druk 1965 - city light books

maandag 21 maart 2011

geschreven portretten (7)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.

vandaag een aantal boekjes over B.B.




uitgeverij aspekt 2005 - herinneringen aan de vakanties die Boudewijn Büch in de jaren zestig doorbracht te Ootmarsum




herinneringen van leo van Maris aan B.B. zoals uitgesproken bij de opening van de tentoonstelling De fascinaties van Boudewijn Büch in het letterkundig museum op donderdag 13 april 2006 - uitgegeven door Les editions du Dodo - ex. 29/50




Twee jeugdvrienden & een reis per vespa naar het geboortehuis van Maurice Ravel - ex. 148/325

zondag 20 maart 2011

geschreven portretten (6)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.

vandaag een aantal van mijn favoriete briefwisselingen :


eerste druk 1962 (correspondentie liep van 1925 tot zijn dood in 1955)




eerste druk 1978





& hiervoor kunt u nog gewoon naar de boekhandel - tenminste daar ga je dan vanuit - 2008

zaterdag 19 maart 2011

Milaan San Remo 1977

geschreven portretten (5)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.

vandaag een aantal dagboeken :







vrijdag 18 maart 2011

op de leestafel



Hardlopen is een ontroerend portret van een bijzondere man: Emil Zátopek, rond 1950 beter bekend als de snelste mens ter wereld. Een atleet die ondanks zijn vreemde techniek de ene na de andere langeafstandswedstrijd won. Intussen onderging zijn leven binnen en buiten de stadions de invloed van de politiek, dat wil zeggen van de Duitsers, later van de Russen en steeds van de Tsjechen, zijn landgenoten.
Jean Echenoz beschrijft Zátopek in zijn onnavolgbare stijl: subtiel, onnadrukkelijk, licht ironisch, maar vol compassie. Hij speelt ook hier met de spanning tussen het kleine, alledaagse detail en het grote, algemeen bekende verhaal over zijn historische personage. Het resultaat laat zien waarin een groot mens groot is, en waarin hij mens is. (De Geus)

geschreven portretten (4)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.


Vandaag een biograaf centraal :



2000


2003



2009



dan missen we dus alleen bob nog

donderdag 17 maart 2011

geschreven portretten (3)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.

vandaag een drietal boeken uit mijn wielerbibliotheek :





Daar ik de blauwe paperback nergens meer lijk te kunnen vinden even deze editie van de plank gehaald - een vierde druk uit 1947 (eerste druk dateerde uit 1938). Hoewel het boek handelt over het rijke wielerleven van Piet Moeskops begint het boek met een pagina grote foto van de auteur.






it's a hard life

woensdag 16 maart 2011

geschreven portretten (2)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.

Vandaag : Arthur Rimbaud

Er zijn natuurlijk boekenkasten vol geschreven over de man, maar daar ik me gelukkig prijs het Frans niet machtig te zijn, wordt de spoeling al een stuk dunner.

Hieronder enkele van mijn favorieten:


eerste druk uit 2000


1956, neville spearman London

uitgave uit 1947 (werd voor het eerst gepubliceerd in 1938 door Faber & Faber)

dinsdag 15 maart 2011

wie het weet mag het zeggen




Vandaag stuitte ik voor de tweede keer op een zogenaamd jeugdportret van Arthur Rimbaud. Te hier om precies te zijn. Nu ben ik dus zeker dat dit niet Rimbaud is, maar wie is het dan wel.

Lijkt me toch eens aardig om daar voor eens en altijd uitsluitsel over te krijgen.

geschreven portretten (1)

Gedurende de boekenweek zal ik dagelijks even de boekenkamer in duiken, om één of meerdere van mijn favoriete egodocumenten & biografieën voor de dag te toveren.



uitgave van de arbeiderspers uit 1996 (het oorspronkelijke Journal of a dissapointed man verscheen in 1919 / 1923)

Bij het ter hand nemen van dit exemplaar verzuchte ik als op de automaat: zo worden ze dus niet meer gemaakt

voor zijn complete werk neemt u gerust eens een kijkje op:

http://www.pseudopodium.org/barbellionblog/




Oorspronkelijk verschenen in 1821 onder de titel : Confessions of an English opium eater.

zie hier voor een vroege uitgave uit 1850

zaterdag 12 maart 2011

dagboeknotities 12 maart 2011 - harderwijk



getekend

ik luister naar vreeswijk in het zweeds & lees tegelijkertijd
een gedicht van rimbaud die ooit in harderwijk is geweest
cornelis vast ook & het vlees van schiffmacher ligt voor me
op tafel gelijk de dag & ik snij enkel wat vetrandjes weg

--

vrijdag 11 maart 2011

....

voor B.B

zou graag
een grachtenpand bezitten

volgestouwd met memorabilia

zoals de oven van sylvia plath
het jachtgeweer van hemmingway

zelfs

de scheermesjes van rogi wieg

het gaat immers om het idee

woensdag 9 maart 2011

vandaag in sepia

Op 9 maart 1941 schrijft etty hillesum de eerste regels in haar dagboek:


Vooruit dan maar! Dit wordt een pijnlijk en haast onoverkomelijk moment voor mij: het geremde gemoed prijsgeven aan een onnozel stuk lijntjespapier. De gedachten zijn soms zo klaar en helder in mijn hoofd en de gevoelens zo diep, maar opschrijven, dat wil nog niet. In hoofdzaak is het geloof ik het schaamtegevoel. Grote geremdheid, durf de dingen niet prijs te geven, vrij uit me te laten stromen en toch zal dat moeten, wil ik op den duur het leven tot een redelijk en bevredigend eind brengen. Zoals ook bij het geslachtelijk verkeer de laatste bevrijdende schreeuw altijd schuw in de borst blijft steken....


Aangezien het eerste cahier op 8 maart begint met een in het Duits opgestelde brief aan haar minnaar, die ze steevast aanduidde als S., zou men hier over kunnen discussieren, maar dat doen we niet.





dinsdag 8 maart 2011

maandag 7 maart 2011

Schrijvers en hun fiets (2)



Jan Kal - Fietsen op de Mont Ventoux - Peter Loeb uitgever - Amstelveen 1974 (bibliotheca jürgiana)

---

Mont Ventoux

Dichten is fietsen op de Mont Ventoux,
waar Tommy Simpson toen is overleden.
Onder zo tragische omstandigheden
werd hier de wereldkampioen doodmoe.

Op deze col zijn velen losgereden,
eerste categorie, sindsdien tabu.
Het ruikt naar dennegeur, Sunsilk Shampoo,
die je wel nodig hebt, eenmaal beneden.

Alles is onuitsprekelijk vermoeiend;
de Mont Ventoux opfietsen wel heel erg,
waarvoor ook geldt: bezint eer gij begint.

Toch haal ik, ook al is de hitte schroeiend,
de top van deze kaalgeslagen berg:
ijdelheid en het najagen van de wind.

© Jan Kal

Bibliotheca Jürgiana

Dagelijks neem ik even een kijkje op wikipedia - tik de datum in & kijk wie er jarig is was of al heel lang niet meer geweest - zodat we niets hoeven te missen - tenminste dat denk je dan - op de nederlandse wikipedia vandaag daarentegen geen enkel spoor van georges perec - op zich toch wel opvallend aangezien de man op 7 maart 1936 geboren werd, & naar mijn idee toch wel enige bekendheid genoot in ons land, maar blijkbaar heb ik me daar in vergist, maar na enig rondklikken ben ik ondertussen al iets geruster, het is de engelsen, de zweden, de finnen, de denen ook allemaal ontgaan. De duitsers daarentegen, maar dat zijn we wel van ze gewend. De polen mogen ook blijven wat mij betreft.

Daaropvolgend bezoek ik altijd even de boekenkamer.


& vind het wel weer eens tijd voor een herlezing

Schrijvers en hun fiets (1)



Henry Miller - My bike & other friends (volume II, Book of friends) Capra press Santa Barbara 1978 (bibliotheca jürgiana)



Alfred Jarry



Leo Tolstoij



Tim Krabbé